воскресенье, 17 июня 2018 г.

ЭНГ АШАДДИЙ КАЛЛАКЕСАР




Чикатило!
Бу совуқ фамилия ҳойнаҳой қулоғингизга чалинган чиқар 1991 -1992 йиллар давомида ана шу хунхўр ҳақида ёзмаган газета–журналлар кам
қолди. Туғри, ахборотлаар бир–биридан фарқ қилар: рўзномалардан бири Чикатило йигирмадан
ортик қиз–жувонни зўрлаб, кейин чавақлаб таш- лаганини ёзса, ўзгаси анна шу рақамни ошириш
ёки қуюқроқ ранг бериш пайида бўларди. Жиноят
тафсилотлари ҳам шунақа: хақиқат билан афсона ўртасидаги чизиқни ҳамиша ҳам илғаб бўлмасди.

суббота, 26 мая 2018 г.

ШАФФОФ ШАБНАМЛАР


   
     Бу йил қалдирғоч ҳаммомга кирадиган даҳлизчада, лампочка устига ин қурди. Уни ҳуркитиб юбормаслик учун ҳамма эҳтиёт чораларини кўрдик: эшикни ёпилмайдиган, лампочкани ёнмайдиган қилиб қўйдим. Набираларга алланималарни қайта-қайта тайинлаган бўлдим.
  Гап шундаки, икки йил илгари айвондан жой танлаб, иннинг ярмини тиклагач, ғойиб бўлиб кетишган эди. Уларни нимадир ( мушук, илон, хакка) қўрқитганди чамаси. Биз надоматлар чеккандик.

понедельник, 21 мая 2018 г.

БЕХОСИЯТ ТАШАББУСКОРЛАР


               
 
         Ҳожи Каримберди Тўрамуродов ўғлига!

  Каримберди,  саломатмисиз?
   Сиз журъатли журналист чиқиб қолдингиз!
   Аслида сиз “Жийда гули” билан танилгандингиз. Ундан олдин яхши ҳикояларингизни ўқиб, тасанно айтган эдик.
  Диана фожиаси билан эса мудроқ амалдорларни ўйғотдингиз. Айбдорларни жазоланганини ўқиб қувондим. Жазо анчайин юмшоқроқ бўлибди, деб ўйладим. Ҳатто вилоят ҳокими ҳам тавба-тазарру қилганига гувоҳ бўлдим. Бу - сизнинг журъатингиз самараси эди. Энди Каттақўрғонда калтабин амалдорлар ўқитувчи ва докторларни кўча супуришга олиб чиқишмайди! Лекин шунинг учун Дианани қурбон қилишлари аламли эди, албатта! Бошқа туманларда ҳам сабоқ чиқаришса керак!

пятница, 18 мая 2018 г.

WHITE RATS


A short story by Nusrat Rahmat


 WHITE RATS

From the diary of the woman day-labourer

When a driver of a rosy-coloured (I have seen this one for the first time) “Nexia” got off, Barno and I went close to him as others did. We put on a smile. This man was about forty years old, tall, firm and friendly. He looked through us and looking at me, approached me as if we were friends.
“Get in the car, - he ordered beckoning to the “Nexia”. I have a work for you.”
“Oh, we are two people”, I said beckoning to Barno.
“That’s fine, both of you can get in, -he said, I will bring two men labourers.”
He went to the place where the men were sitting; when I opened the door with worry, smooth perfume smelled so sweet in the car; we sat on the ironed and clean cloth covered seat.