Матбуотда илк бор эълон қилинаётган Беҳудий ҳазратларининг ушбу
суратларини бизга у кишининг қариндошлари, ака-ука Шамсихон ва Шарифхон
Пошшоевлар тақдим этишди.
Туркистон жадидларининг отаси, ўзбек драматургияси ва
публицистикасининг асосчиси, салоҳиятли дин арбоби, ўлкан ношир, муҳаррир
Маҳмудхўжа Беҳбудий бу суратни ўлимларидан бир йил олдин – 1918 йилда
олдирганлар. Мутахассисларнинг изоҳ беришича, у кишининг белидаги кумуш камар
муфтилик нишонасидир.
Ўша пайтларда муфтилик унвони фиҳқ илмини обдон билган, қозиёт ишларида
кўп йил ҳалол хизмат қишиларгагина берилган. Муфтиларни кўпроқ бугунги прокурор
ҳамда адлия раҳбарига ўхшатиш мумкин. У қозилик ҳужжатлари ва ҳукумларини
кўриб, муҳр босгандан кейингина кучга кирган, энг муҳим диний фатволарни муфти
чиқарган.
